Brood op de plank

Vertrouwen is een tricky ding, het kan opeens opduiken en je dag verlichten. Ook kan het stilletjes uit je systeem wegsijpelen  zonder dat je er erg in hebt. Wat rest is een stijve nek. Bijvoorbeeld. Waarom heb ik een stijve nek, vraag ik me hardop af.

‘Een stijve nek staat voor oude overtuigingen. Ga dus maar even zitten en voel wat er echt is,’ antwoordt een vriendin.

Oude overtuigingen zijn ook tricky. Die hebben een verbondje gesloten met logica en realisme. Daarom lijken ze bestaansrecht te hebben, maar hoedt u! Logica en realisme dienen het voortbestaan van dingen. Voor het manifesteren van nieuwe plannen heb je naast volharding vooral creativiteit en vertrouwen nodig.

Wat Annelies en ik in Magic of Life doen voor gezinnen in een crisissituatie is absoluut nieuw te noemen. We coachen of begeleiden niet, nee we helpen en we lossen op. Boud hoor, om zoiets te beweren in deze tijd. Helpen mag namelijk niet, dat is een beetje vies. Maar het is een feit: steeds weer blijkt dat ons werk helpt, en dat ook nog eens in een korte tijd.

We zijn dus nogal onorthodox bezig, buiten de reguliere structuren om. Neveneffect is dat we niet vergoed worden door verzekeraars. We kosten wat en grappig genoeg weten vooral de mensen zonder geld ons te vinden.

Een 17 jarig meisje met wie ik dankzij het werken aan het boek ‘Hoezo lastige puber?!’ stevig bevriend ben geraakt, smst me: ‘Help! Er is hier een jongen die graag met je wil praten, maar hij kan het niet betalen, is dat een probleem?’ Natuurlijk is dat geen probleem. Het kind is met grote vaart bezig naar de kloten te gaan, dus wij luisteren. Zijn vader is advocaat en zou ons best kunnen betalen, maar in dit stadium gaan we de jongen geen openheid naar zijn vader en een factuur door de strot persen.

Mensen kunnen om allerlei redenen niet de juiste certificaten hebben om voor bijvoorbeeld PGB in aanmerking te komen, van waaruit ze ons zouden kunnen betalen. Laten we ze modderen? Nee. Onprofessioneel? Misschien, hoewel het ons niet bijster interesseert hoe anderen dat woord invullen. Maar ik geef toe dat het me wel eens zenuwachtig maakt. ‘Ik heb zonet alweer een afspraak gemaakt die niet gaat leiden tot brood op de plank,’ giechel ik dan tegen Annelies. ‘Vind je dat erg?’ Annelies vindt dat nooit erg. Die is gepokt en gemazeld door crises en kent de truc van vertrouwen door en door. Lang leve Annelies. Ik begin het ook te leren. Moet je horen wat er laatstelijk aan de hand was:

Een van onze geldeloze ‘klanten’ belde me op. Ze had voor ons beiden hele zakken vers brood apart gezet. Zij had ze ergens vandaan en die hadden ze ook weer ergens vandaan. De Grote Regisseurs van Hierboven hebben gevoel voor humor, hebben jullie dat ook al eens opgemerkt? Nu is het elke week raak: vers brood op de plank, en wat een kwaliteit!

Okay boss, I got the message. ‘Just trust.’

Nieuwste uitdaging: Binnen 3 maanden €40.000 bij elkaar krijgen voor ons festival ‘Hoezo lastige puber?!,’ waar ongelofelijk veel pubers en ouders en zelfs zwerfjongeren van gaan profiteren. Help je mee?