Je moet ook nooit over God beginnen. Of je praat teveel, en omdat het fenomeen niet in woorden te vatten is leidt dat nergens toe (behalve tot oorlogen). Of je valt stil.
Want kijk eens wat er met mijn blog is gebeurd sinds ik het onderwerp aansneed. Niks.
Bij deze stuur ik God met pensioen.
Nog een kleintje dan, om het af te leren. In een Iraans dialect bestaat het woord god ook. Je spreekt het precies het zelfde uit. Het betekent ‘zelf.’ Geeft te denken niet?
Een van de geboden is: maak geen afbeelding. Als je g’d probeert te vatten in woorden, doet dat beeld er per definitie afbreuk aan…
denk aan een huis: dat kun je nooit in z’n geheel zien, je ziet alleen of de voor of achterkant, misschien een stukje zijmuur, maar boven en onder, dat kan niet…
Blij met je woorden.